Η διακίνηση ναρκωτικών, τα δίκτυα πορνείας, η gang δραστηριότητα και οι αυξανόμενες περιπτώσεις αυτοκτονίας σεCities Kurdistan τα τελευταία χρόνια περιγράφονται από ειδικούς ως μέρος μιας «ειδηκής πολιτικής στρατηγικής». Οι ειδικοί βλέπουν αυτό τον κύκλο, που εκτείνεται από τη δικαιοσύνη μέχρι τους δρόμους, και από τις γειτονιές μέχρι τις φυλακές, στο πλαίσιο πολιτικών ειδικού πολέμου που αποβλέπουν στο σπάσιμο της συλλογικής μνήμης και της παράδοσης αντίστασης του κουρδικού λαού.

Η ΚάΠδυ όπως η Οργάνωση Γυναικών των Περιοχών (DBP) που πρόσφατα οργάνωσε εργαστήρια σε ολόκληρη την Κουρδιστάν με τον τίτλο «Συνελεύσεις Γυναικών κατά του Ειδικού Πολέμου», εστιάστηκε σε πολιτικές ειδικού πολέμου που στοχεύουν γυναίκες επί τόπου. Συναντώντας γυναίκες σε πολλές πόλεις, η Γυναικεία Συνέλευση της DBP αποτίμησε την κοινωνική επίδραση αυτών των πολιτικών, οι οποίες όπως λέει προχωρούν υπό τον έλεγχο του τουρκικού κράτους.

<strong>Φωνές από το πεδίο και σημειώσεις εργαστηρίων</strong>

Η Αντιπρόεδρος του DBP Ναριν Γετζορ μοιράστηκε τα ευρήματα από τα εργασιακά meetings που διεξήχθησαν με χιλιάδες γυναίκες σε ολόκληρη την Κουρδιστάν στο πλαίσιο του «Συνελεύσεις Γυναικών κατά του Ειδικού Πολέμου». Είπε ότι οι πολιτικές ειδικού πολέμου κέντριζονται στην φτώχεια μέσω μεθόδων όπως η πορνεία, τα ναρκωτικά, η πρόσληψη πρακτόρων και η εξαναγκασμένη μετεγκατάσταση. 

Η Ναριν Γεζγκόρ περίληψε τα πιο αξιοσημείωτα ζητήματα που τέθηκαν κατά τη διάρκεια των εργαστηρίων ως εξής: «Το πιο ορατό ζήτημα ήταν η εξαναγκαστική πρόσληψη πρακτόρων. Νέες γυναίκες υπόκεινται σε πίεση να γίνουν πληροφοριοδότες μέσω οικονομικής ένδειας, ιδίως στα πανεπιστήμια και κατά την αναζήτηση εργασίας. Αποσφαλίωση μέσω ηχητικών και οπτικών καταγραφών είναι από τις πιο διαδεδομένες μεθόδους. Η οικολογική και πολιτισμική καταστροφή υλοποιείται επίσης ως μέρος πολιτικών ειδικού πολέμου. Οι συμμετέχουσες βλέπουν τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια (ΥΗΤ), τα φρακτικά φράγματα και τις δασικές πυρκαγιές όχι μόνο ως επιθέσεις στη φύση, αλλά ως πολιτικές που αποσκοπούν στο να μείνουν οι περιοχές αποπληθυσμένες, χωρίς μνήμη και αποσυνδεμένες από την παραγωγή.»

<p><strong>Οικονομική ανεξαρτησία είναι θεμελιώδες ζήτημα</strong></p>

<p>Η Ναριν Γεζγκόρ είπε ότι ονόματα όπως η Ipek Er και η Gülistan Doku έχουν γίνει σύμβολα ειδικού πολέμου στη συλλογική μνήμη της κοινωνίας. Η Γεζγκόρ είπε: «Οι γυναίκες λένε ότι ο οργανωμένος αγώνας είναι ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστούν αυτές οι πολιτικές. Το ζήτημα της οικονομικής ανεξαρτησίας παραμένει ανάμεσα στα κεντρικά ζητήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η γυναίκα. Από τις προτάσεις που τέθηκαν ήταν η αποτροπή του να γίνουν οι γυναίκες εξάρτηση από το σύστημα μέσω της φτώχειας διευρύνοντας τις γυναικείες συνεταιρισμούς και τις συλλογικές πρωτοβουλίες εργασίας.»

<p><strong>Πρέπει να παραχθεί περιεχόμενο μέσων με βάση την επίγνωση</strong></p>

<p>Η Γεζγκόρ υποστήριξε επίσης ότι πρέπει να δημιουργηθεί προληπτικό περιεχόμενο μέσων για να προειδοποιήσει τις νέες γυναίκες σχετικά με ψευδείς «συναισθηματικές» σχέσεις και παγίδες πρόσληψης που εγκαθίστανται μέσω κοινωνικών δικτύων. Είπε: «Αυτές οι πλατφόρμες αυξάνουν την ορατότητα του γυναικείου κινήματος ενώ ταυτόχρονα κάνουν τα προβλήματα των γυναικών ορατά σε ευρύτερα τμήματα της κοινωνίας. Απαιτείται ανάπτυξη ενημερωτικών εκδόσεων και περιεχομένου μέσων με επίγνωση. Τα εργαστήρια για την ισότητα των φύλων και τις πολιτικές ειδικού πολέμου δεν πρέπει να αφορούν μόνο τις γυναίκες, αλλά ολόκληρη την κοινωνία. Είναι σημαντικό να επεκταθούν αυτά τα εργαστήρια με τρόπους που να απευθύνονται σε άτομα κάθε ηλικίας, τόσο σε γυναικεία όσο και σε μικτά περιβάλλοντα.»

<p><strong>Ένοπλη βία και ασπίδα ατιμωρησίας</strong></p>

<p>Η δικηγόρος Γουλάν Ταγίν Καλέλι είπε ότι το ζήτημα της ενυπόγραφης βίας στην Κουρδιστάν πρέπει να κατανοηθεί πέρα από τις σημερινές επειγόντως κρίσεις. Σύμφωνα με την Καλέλι, αυτή η βία αποτελεί μέρος μιας ιστορικής συνέχειας που εκτείνεται από τη Γενοκτονία των Αρμενίων και τη σφαγή Ντέρσιμ μέχρι τη σκοτεινή περίοδο της δεκαετίας του 1990 και τα καθεστώτα απαγόρευσης που επιβλήθηκαν μετά το 2016.

<p>Η Καλέλι είπε ότι τα σώματα γυναικών αντιμετωπίζονται από το σύστημα ως πεδίο μάχης και πρόσθεσε: «Ένας από τους πιο στρατηγικούς στόχους του ειδικού πολέμου είναι το γυναικείο σώμα. Η εξουσία που εδραιώνεται μέσω των σωμάτων γυναικών στέλλει ένα μήνυμα προς τον ανθρώπινο λαό για τη τιμή, την αίσθηση του ανήκειν και την κοινωνική ύπαρξη. Η πατριαρχική νοοτροπία του κράτους στοχεύει τις γυναίκες μέσα από έννοιες όπως τιμή, ιδιοκτησία και έλεγχο, ενώ στην πράξη επιδιώκει να «τιμωρήσει» την κοινωνία συνολικά. Κατά περιόδους πολέμου, ο σεξισμός όχι μόνο αναπαράγεται αλλά και βαθύνεται ως πολιτικό εργαλείο.»

<p><strong>Ο αντιδραστήρας της δικαιοσύνης «εθνικής άμυνας» και ατιμωρησία</strong></p>

<p>Η Γουλαν Ταγίν Καλέλι είπε ότι η δικαιοσύνη λειτουργεί ως «μηχανισμός ατιμωρησίας» μέσα σε αυτές τις πολιτικές και περιέγραψε με εντυπωσιακό τρόπο πώς οι ενόπλες δράστες προστατεύονται σε δικαστήρια.</p>

<p>Η Καλέλι είπε: «Το γεγονός ότι τα νομικά κόστη υπεράσπισης των στελεχών ασφαλείας καλύπτονται από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το Υπουργείο Εσωτερικών αποτελεί νομική εγγύηση ότι το κράτος βρίσκεται δίπλα στον δράστη. Διατάγματα έκτακτης ανάγκης που επιβλήθηκαν μετά το 2016 δημιούργησαν ζώνη νόμιμης ατιμωρησίας για τις δυνάμεις ασφαλείας. Τα δικαστήρια που αντιμετωπίζουν συναισθηματικές και εθνικιστικές υπερασπίσεις από τους κατηγορουμένους, όπως αξιώσεις «πίστης στην πατρίδα» ή συμμετοχής σε «επιτυχημένες επιχειρήσεις», ως βάση για μειώσεις ποινών αντιπροσωπεύουν ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στη δικαιοσύνη.»

<p>Η Καλέλι είπε ότι οι γυναίκες που υφίστανται βία θυματοποιούνται δεύτερη φορά κατά τη διάρκεια των δικών λόγω της επιρροής που ασκεί ο κατηγορούμενος. Τόνισε ότι η δικαιοσύνη έχει μετατραπεί σε χώρο που επικυρώνει τα αφήγηματα των διαπράττοντων αντί να αποκαλύπτει την αλήθεια.</p>

<p><strong>Κοινωνικό ρήγμα με αριθμούς</strong></p>

<p>Ο Σερχάτ Τεμελ από το Κέντρο Γεωργικής Έρευνας (SAMER) είπε ότι τα ποσοστά χρήσης ναρκωτικών σε κουρδικές πόλεις είναι τέσσερις φορές υψηλότερα από τον μέσο όρο στην Τουρκία.</p>

<p>Ο Τεμελ υπογράμμισε το κενό που αποκαλύπτεται όταν τα δεδομένα για ναρκωτικά, τζόγο και αυτοκτονίες σε κουρδικές πόλεις συγκρίνονται με τον εθνικό μέσο όρο. Σύμφωνα με αυτόν, η ανομία έχει σκόπιμα μετατραπεί σε νόρμα τα τελευταία δέκα χρόνια.</p>

<p>Ο Τεμελ είπε ότι εξέτασαν δεδομένα του Τουρκικού Ινστιτούτου Στατιστικής (TÜİK) για να αναλύσουν τον κύκλο αυτοκτονίας και εθισμών, αποτυπώνοντας το εύρος της κοινωνικής αποδιάρθρωσης με τις ακόλουθες στατιστικές: «Στις περιπτώσεις αυτοκτονίας, οι μεγαλύτερες σχετικές αυξήσεις μεταξύ 2000 και 2023 καταγράφηκαν στο Σιρτ (Siirt), Σιρνάκ (Şırnak), Χακκαρί (Hakkari) και Μαρντίν (Mardin). Οι πιο τραγικές εικόνες εμφανίζονται στην κατανομή ηλικιών· η ηλικιακή ομάδα 15-19 βρίσκεται στο κέντρο των περιπτώσεων αυτοκτονίας, ενώ το Ντιαγιάρμπακίρ (Amed) και ο Βαν (Wan) κατατάσσονται στην υψηλότερη θέση στις αυτοκτονίες που αφορούν παιδιά κάτω των 15 ετών.»</p>

<p><strong>Οι δυνάμεις ασφαλείας κλείνουν τα μάτια</strong></p>

<p>Ο Τεμελ είπε ότι το επίσημο ποσοστό χρήσης ναρκωτικών στην Τουρκία ανέρχεται σε 3,1 τοις εκατό και πρόσθεσε: «Οι ανεξάρτητες πεδία μελέτες δείχνουν ότι αυτό το ποσοστό κυμαίνεται μεταξύ 7 και 11,6 τοις εκατό στις πόλεις της Κουρδιστάν, περίπου δύο με τέσσερις φορές υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο. Σε ορισμένες περιφερειακές διοικήσεις, το ποσοστό ανθρώπων που δηλώνουν ότι κάποιος γύρω τους χρησιμοποιεί ναρκωτικά φτάνει μέχρι το 48 τοις εκατό.»

<p>Φυσικά, πολλοί χρήστες συνδέουν αυτή τη πραγματικότητα με διάφορες κοινωνικές συνθήκες. Οι νέοι κάτω των 35 ετών λένε ότι η ανεργία και η οικονομική κρίση τους οδήγησαν σε ένα βαθύ αίσθημα κενού, που με τη σειρά του τους ωθεί στην εξάρτηση. Η κυρίαρχη αντίληψη στους δρόμους είναι ότι οι δυνάμεις ασφαλείας «κλείνουν τα μάτια» στη διακίνηση ναρκωτικών. Οι πολιτικοί φορείς και οι δημοκρατικές θεσμοί οφείλουν επειγόντως να αναπτύξουν απαντήσεις ικανές να κατευθύνουν την ενέργεια της νεολαίας σε πιο υγιείς κοινωνικούς χώρους.»

<p><strong>Δεν πρόκειται για φθορά, αλλά για συστηματική καταστροφή</strong></p>

<p>Ο κοινωνιολόγος Μουσταφά Αλταντόπ είπε ότι η τρέχουσα κατάσταση στην κοινωνία θα πρέπει να οριστεί όχι ως «φθορά» αλλά ως «συστηματική καταστροφή». Υποστήριξε ότι η κατάσταση προέκυψε ως αποτέλεσμα του κύματος καταστολής που εντάθηκε μετά τις 15 Ιουλίου μέσω διαταγμάτων εκτάκτου ανάγκης, ορκωτών επιτρόπων από το κράτος και του εξαναγκασμού της Ακαδημίας. Ο Αλταντόπ είπε: «Η δραστηριότητα των συμμοριών, η οποία γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής μεταξύ των νέων, πρέπει να γίνει κατανοητή ως προϊόν δομών μαφίας και της ψευδαίσθησης μιας λαμπερής ζωής. Αυτές οι ομάδες μαφίας παρουσιάζουν στους νέους που αντιμετωπίζουν άγχος για το μέλλον μια ψευδαίσθηση πολυτέλειας και κύρους, αποκόβοντάς τους από τους κοινωνικούς δεσμούς τους. Στη συνέχεια οι νέοι γίνονται ευάλωτοι στο να διαπράξουν εγκλήματα προκειμένου να ενταχθούν σε αυτές τις συμμορίες.»

<p><strong>Η κοινωνία πρέπει να ενοποιηθεί</strong></p>

<p>Ο Αλταντόπ επίσης είπε ότι ο βαρύς καταπιεσμός που έχουν βιώσει οι άνθρωποι, μαζί με την αμέλεια κατά τη διάρκεια καταστροφών όπως σεισμοί και πανδημία, έχουν συσσωρεύσει βαθύ κοινωνικό θυμό. Ο Αλταντόπ πρόσθεσε: «Βλέπουμε αυτόν τον θυμό να εκδηλώνεται ως αυξανόμενη ανοχή προς τους άλλους. Για να ξεπεράσουμε αυτή την καταστροφή στην κοινωνία, πρέπει να κοιτάξουμε παραδείγματα που δημιουργούν ενότητα και συλλογική αλληλεγγύη, όπως η επιτυχία του Amedspor. Οι δύσκολες εποχές δημιουργούν δυνατούς ανθρώπους. Παρά τα πάντα, η κοινωνία πρέπει να συνεχίσει να επιμένει σε δομές που λειτουργούν σύμφωνα με την αξία.»

<p>Στο τελικό μέρος αυτής της οκταπλής σειράς για τις πολιτικές ειδικού πολέμου στην Κουρδιστάν, οι δικηγόροι, κοινωνιολόγοι και πολιτικοί περιγράφουν ολόκληρο το τοπίο, από τα ναρκωτικά και την δικαστική ατιμωρησία μέχρι τα δίκτυα πορνείας και την οικολογική καταστροφή, ως μια κεντρικοποιημένη και πολυεπίπεδη μορφή «ειδικού πολέμου».</p>

<p>Η ισχυρότερη δύναμη αντίστασης σε αυτό το σκοτεινό σύστημα, υποστηρίζουν, είναι το αναπτυσσόμενο δίκτυο τοπικής κοινωνικής οργάνωσης και αγώνα γυναικών που χτίζεται γειτονιά με γειτονιά και δρόμο με δρόμο.</p>